Archive for the opinión Category

“Dime con quen andas e direiche quen es” · O novo xeneral da BRILAT destaca o “bo clima” de colaboración co concello do BNG en Pontevedra

Posted in galiza, opinión, península on Abril 26, 2017 by abordaxe

Artigo para Abordaxe! por Disnomia
Información tirada do xornal virtual Pontevedra Viva.

Non nos sorprende en absoluto ver que alén dos seus discursiños progres e das súas constantes referencias oportunistas e teimudas á mitoloxía marxista e aos gobernos de países coma Venezuela e Cuba, no fondo, o BNG continúa sendo un PSOE á galega, entregado ás boas relacións e ao colegueo xa non tácito e relutante senón puramente activo e sorrinte cos corpos asasinos do Estado español, neste caso a Brigada de Infantería Lixeira Aerotransportable, máis coñecida coma BRILAT, que conta cunha importante base no monte das aforas da cidade de Pontevedra.

Con todo, non deixa de parecerme interesante poñer en evidencia a falsedade dese rostro “revolucionario” que o BNG adopta cando lle convén.

Onte, martes 25 de abril, o Seguir lendo

Un touro embiste e mata a un gandeiro no seu cortello de Cospeito

Posted in galiza, opinión on Abril 21, 2017 by abordaxe

“Desde que teño memoria vexo sempre aos animais
ser tratados como obxectos á nosa disposición;
eu non quero obedecer nin que ninguén me obedeza,
iso marca os meus principios, a miña máis firme convicción

Ver que é a nosa posición, que somos un máis,
que non ten sentido subirse a un altar,
que por honestidade hai que recoñecer
que non somos os únicos en querer…
Querer a liberdade, querer a liberdade,
unha vida e vivir en liberdade.
Querer a liberdade, querer a liberdade,
unha vida e morrer en liberdade.”

  • Estracto (traducido) da letra da canción “Querer la libertad” da banda madrileña de hardcore-punk melódico Duelo.

Segundo informaban hoxe algúns falsimedios da prensa comercial (eu atopei a nova en La Coz), un gandeiro de 31 anos morreu embestido esta mañá por un touro na súa granxa da localidade de Cospeito, en Lugo. O gandeiro estaría cos terneiros (facendo vaite ti a saber que) e o touro, o único exemplar macho adulto da granxa, embestiu por detrás, estampando ao gandeiro contra a parede e causándolle graves feridas. Debido a que, afortunadamente, os servizos médicos tardaron en chegar, o gandeiro non puido salvarse e morría pasadas as 12:00 da mañá.

O gandeiro morto pensaba, segundo o seu pai, Seguir lendo

Identidade, autenticidade, reciprocidade

Posted in anarquismo, opinión on Abril 19, 2017 by abordaxe

Xenuíno: Que posúe e conserva con total autenticidade e lexitimidade todas as características propias da súa natureza.

Aqueles revolucionarios que intentan desprazar ou suplantar unha identidade, exhibindo e imitando en forma e contido as súas características e disimulando premeditadamente a súa orixe, así como ignorando as circunstancias, as loitas de onde provén e as relacións que estas implican, amosan ser incapaces de analizar, comprender erevelar os segredos da súa época[1]. Onde o espectáculo invadiu todo, os pequenos plaxios poden non ter importancia. Con todo, adentrándonos no terreo pantanoso da autenticidade, se “a propiedade é un roubo”[2], as falsificacións no contexto mencionado non fan máis que confirmar a falta de xenuinidade e reiterar a incapacidade dalgúns elementos para recoñecer, valorar e respectar toda iniciativa e traxectoria que non sexa a propia ou non responda ás súas idealizacións. Seguir lendo

A política anti-imigração do Estado grego e as mortes provocadas pela União Europeia

Posted in internacional, opinión on Abril 18, 2017 by abordaxe

grecia-a-politica-anti-imigracao-do-estado-grego-1

No dia 27 de março, um homem de 25 anos, refugiado da Síria, se enforcou no porto de Piraeus. O Cartão de Requerente Internacional de Proteção foi encontrado em suas roupas. Não há mais informações sobre seu trágico suicídio até o momento.

Três dias depois, no dia 30 de março, outro refugiado de 29 anos, ateou fogo a si mesmo dentro do ponto de acesso VIAL na ilha de Chios. No momento em que estava dentro da área de registro de refugiados, ele se banhou com líquido inflamável, avisando às pessoas para que se afastassem, incendiando assim seu corpo. O homem só queria falar, protestar sobre as péssimas condições do ponto de acesso. Então, um policial o surpreendeu pelas costas, o agrediu no braço e tentou retirar a garrafa com conteúdo inflamável de suas mãos. A conclusão do incidente foi trágica, visto que o homem sofreu muitas queimaduras. Ele foi transportado para o hospital Evangellismos em Atenas em estado grave, com 85% de seu corpo queimado. Infelizmente, no sábado, dia 8 de abril, Amer Mohamad faleceu no hospital após batalhar por sua vida durante vários dias. Nós não iremos acusar a polícia de inabilidade e perda de calma. Seja uma ação individual de um policial, ou decisão consciente da corporação para agir desta forma, a verdade é que a polícia cumpriu perfeitamente o papel que o Estado atribuiu à instituição. E seu papel é manter as pessoas presas para esmagar estas pessoas que querem lutar e se levantar contra a exploração, a opressão e a ruína de suas vidas. Seguir lendo

[Francia] “Conspirar significa respirar xuntas…”

Posted in anarquismo, internacional, opinión on Abril 14, 2017 by abordaxe

Conspirar significa respirar xuntas, e iso é do que se nos acusa.

Queren evitar que respiremos porque negámonos a facelo violentamente nos seus traballos abafantes, nas súas relacións individualistas ou familiares e nos seus fogares desintegrados.

Hai un atentado que confesamos ter cometido. É o atentado contra a separación da vida e o desexo, contra o sexismo nas relacións interindividuais, en contra da redución da vida a unha prestación salarial…

“Barricadas virtuais”, por Besos y Bombas

Posted in anarquismo, opinión on Abril 14, 2017 by abordaxe

O seguinte texto foi escrito para a súa publicación no próximo número (que será o sétimo xa) do fanzine Besos y Bombas, o cal se atopa aínda en proceso de elaboración. Non pensaba facelo público ata que saíse á luz a publicación, pero a verdade é que certos acontecementos recentes, así como os debates en petit comité con outres compañeires que devanditos acontecementos xeraron e nos que tiven en parte a ocasión en parte a desgraza de participar, pois me conduciron a darlle saída antes para convidar, se cadra, ao debate, a reflexión e o cuestionamento.

Barricadas virtuais

Antes de nada, quero dicir que son consciente da importancia das redes sociais, da súa influencia, queiramos ou non, sobre a sociedade e as relacións entre as persoas, e do seu potencial como ferramentas para a difusión e a comunicación de novas, materiais e iniciativas de todo tipo, convocatorias, manifestacións, campañas, comunicados, etc. Eu non utilizo redes sociais por unha razón moi sinxela, considero que os pros non compensan nin equivalen en número, nin de lonxe, aos contras, e aínda que haberá quen poida replicarme dicindo que reducilo todo a unha cuestión de pros e contras é simplista, a verdade é que as miñas relacións e lazos con outras persoas notárono, e desde que optei por apartarme das redes sociais, creo que coido moito máis as miñas relacións máis próximas (tanto en distancia como en canto ao seu carácter directo, sen pantallas, sen mediación) e fíxome moito máis na xente da miña contorna. Con todo, insisto, son consciente do seu potencial, e creo que as redes sociais poden e deberían ser un espazo máis de confrontación, porque pola contra, será un espazo máis copado (máis aínda) pola publicidade, as mensaxes discriminatorias (sexistas, racistas, xenófobas, capacitistas, LGTBfóbicas…) e o resto do lixo que enche calquera espazo social. No momento no que como comunidade de loita Seguir lendo

Gatti, homenagem

Posted in anarquismo, internacional, noticias, opinión on Abril 11, 2017 by abordaxe

Por N.N.

franca-gatti-homenagem-1

Vivendo uma vida engajada ao lado dos sem-voz, o anarquista, repórter, escritor e dramaturgo morreu, o passado 6 de abril, em Saint-Mandé, aos 93 anos.

A primeira vez que ouvi falar de Armand Gatti, foi em 1996, durante o Festival d’Avignon. Ele estava entre os participantes, e no seu nome o “A” de seu sobrenome estava circulado à maneira do símbolo anarquista. Alguns anos mais tarde, morando em Montreal e tendo-me tornado professor, tive enfim ocasião de o reencontrar e a alegria de conhecer toda a sua equipe. Atenciosamente citando Hölderlin, generoso e contador de histórias maravilhoso, poeta sempre animado a compartilhar com o próximo, quer fosse um bem-nascido ou uma criança do povo, como o filho de Auguste G., o africâner de Mônaco. Seguir lendo