Operación represiva contra Gabriel Pombo da Silva e Elisa di Bernardo

A semana pasada os medios comerciais informaban da detención en Vigo do compañeiro Gabriel Pombo. Por cuestións lóxicas de rigor e prudencia non queríamos falar destes feitos ata que non tivéramos información por outros medios. A seguir reproducimos este comunicado publicado en contrainfo.espiv.net :

Atentxs a quen chamamos compañeirx!

O pasado martes, 24 de xaneiro, nos arredores de Vigo (Mos), un despregamento duns 60 homes armados entre Garda Civil e axentes secretos, rexistraron (e case destruiron) a casa onde vive desde hai algúns meses Gabriel Pombo dá Silva coa súa compañeira Elisa Di Bernardo. Ao mencer foron violentamente espertados, esposadxs e separadxs… obxectivo: atopar armas de fogo e explosivos! A procura durou ao redor de oito horas e a pesar dos medios empregados (cans e instrumentos radar de última xeración), non deron ningún resultado… entre as cousas incautadas esta o habitual «interesante» material anarquista, cámaras de fotos, mapas de varias cidades, algún cable e vellos teléfonos celulares mal funcionantes.

Mentres Elisa, a pesar da repetida ameaza de poñela baixo arresto se ela non revelaba o escondite tan buscado, quedaba libre, Gabriel foi detido coa acusación de «posesión ilegal e tráfico de armas e explosivos e de banda armada». Durante as 24 horas de detención (a liberación do compañeiro sucedeu, de feito, ao día seguinte) foron reconstruídos amargamente os feitos.

Fai uns tres meses a parella coñece a unha autoproclamada compañeira anarquista que, durante as poucas ocasións de encontro, «confesa» os seus propios problemas coas drogas e un réxime de pena condicional que está a pagar por mor dun arresto que sufriu no 2013 coa acusación de ser a autora dun ataque con cócteles molotov a unha institución de Vigo. Co corazón na man, Gabriel e Elisa responden á petición de axuda da «compañeira» acolléndoa por unha semana (ao comezo do ano) na dita casa para acompañala na peor fase nun percorrido de desintoxicación. Despois deste breve período, a moza volve á súa propia casa… reaparecendo como informante (de falsas informacións) o día antes á presente denominada «Operación Buyo».

Se non recibiramos noticias certas que tamén durante a súa anterior detención chivateou a outras persoas, limitariámonos/limitariámosnos a considerala unha «vítima do sistema», pero non é así. María, este é o seu nome, atópase actualmente no cárcere coa mesma acusación que a Gabriel esperando que, probablemente, ao ser a filla dun xefe militar poida axudala a evitar o peor, visto que na súa casa atopouse un arsenal de armas de lume. No 2013, de feito, a pesar dos cargos de terrorismo, viuse significativamente baixada a condena (de 11 a 2 anos!!!), despois convertida en liberdade condicional, permanecendo presa non máis duns poucos meses. Con todo o odio cara ao sistema represivo, o sistema carcerario e o poder xudicial, é inevitable preguntarse desde cando quen se reivindica anarquista recibe tal tratamento. A cada un as súas propias conclusións.

Gabriel queda por agora en liberdade provisional e baixo investigación, e comenta así esta última operación represiva:

«Dentro como fora» pálpase esta arrogancia reaccionaria. Nótase que xs esbirrxs de toda raza e condición necesitan «aditivos e colorantes» para endulzar toda a «realidade» que resulta para eles inconveniente.

«Os xornalistas» máis preocupados por vender a súa propia merda impresa que de verificar a veracidade do que publican. «A policía» máis interesada a organizar especulacións que a demostrar as súas propias hipóteses.

O que realmente é «sorprendente» (ou tamén non), é que desde que me deixaron ir (por non falar de todo o que encerra esta tremenda historia) tivese máis «protección» no «poder xudicial» que dentro do así chamado «movemento libertario».

Desde o 2012 xa hai 3 «Operacións» (Osadía, Scripta Manent e «nosa» Operación Buyo) na miña contra.

En italiano «buio» significa «escuro…» e si… «escura» é toda esta operación na que unha «tipa» (de pasado escuro) achégasenos coa cuestión de ser «compañeirx» para logo quererme lapidar vivo. Aqueles que queiran información sobre esta «tipa» que lea as seguintes ligazóns e se respondera solx. Eu non son nin un xuíz nin un fiscal.

En relación ás bobadas sobre o «campo de adestramento», sobre a «célula terrorista», sobre a «posesión de armas» e o tráfico das mesmas… bo… creo que os feitos desminten todo. Con todo entendo que nesta sociedade alienada e este sistema corrupto prefírase falar/mentir sobre as causas subxacentes da pobreza que mirar o propio embigo.

Aínda estou de pé. Sigo coa miña liña anarquista a pesar de todxs e tantxs. O ateneo Agustín Rueda, que penso inaugurar na casa dos meus pais alí en Mos, non o poderán deter con este tipo de manobras.

Na miña casa incautáronse: 5 coles de inverno, libros e revistas anarquistas.

É obvio que se atopasen no meu poder un só cortauñas, Gabriel Pombo estaría a escribir «comunicados» desde unha cela e non en liberdade.

A quen continúa a apoiarme e a mostrarme o seu amor incondicional: Estou aquí!
A quen continúa querendome asasinar: Estou aquí!

Nunca vencidx!
Nunca arrepentidx!
Pola anarquía e o fin da dominación!

Gabriel Pombo da Silva
29 de de xaneiro de 2017

Orixinal en italiano

Advertisements

3 Respostas to “Operación represiva contra Gabriel Pombo da Silva e Elisa di Bernardo”

  1. […] en solidariedade co compañeiro Gabriel, e que podedes ler (en castelán) facendo click aquí. E aquí podedes atopar o comunicado de Gabriel Pombo trala súa […]

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: