[Barcelona] Volveremos tentar entrar

27 de maio 2016, Banc expropiat de Gràcia.

Digan o que digan desde o Concello isto non é un conflito entre privados, é un conflito entre dúas formas de vida: as que queremos unha vida en común e relacionarnos mediante redes de apoio mutuo tecidas entre iguais e aqueles que o que defenden é a propiedade privada —independentemente do uso que se faga— e a supremacía duns sobre outros.

Barcelona en Comú non é nin será representante das que estes días estamos aquí, primeiro porque nós non temos representantes —e ao mesmo tempo tampouco aspiramos a representar a ninguén máis que nós mesmas—, e segundo porque a súa opción institucional non é nin será nosa. Negámonos a servir de escusa para que os diferentes partidos políticos láncense dardos electoralistas vertendo mentiras sobre nós. Nunca negociamos con ninguén, independentemente das falsedades que esparcen os políticos: quen asinou un contrato para manter a paz social —CiU— pagou máis de 65.000 € dun fondo sen xustificar ao coñecido especulador Manuel Bravo Solano, cantidade que case cobre o que este pagou no seu día polo espazo.

Xustifican este contrato polo noso suposto labor social, tentando facer unha distinción entre o Banco e o resto de espazos ocupados, pero que non se confundan: somos a mesma xente. Non facemos labor social e humanitaria, o que queremos é xerar redes de apoio mutuo e crear un mundo fóra da lóxica mercantil. Non queremos cubrir os buratos de miseria que crea o capitalismo, queremos acabar con eles. E, por iso, todas as ferramentas son válidas e necesarias.

As que tecen redes, as que recuperan casas para quen sofre desafiuzamentos, as que ocupan para crear fogares e espazos de encontro, as que fan festas e outras actividades para pagar todos os gastos derivados da represión xudicial, as que cortan os rúas para que avancen as manifestacións, as que se enfrontan coa policía: somos todas as mesmas porque todos son camiños dunha mesma loita.

Está a falarse moito de violencia, da nosa, pero quen di criticar toda forma de violencia négase a recoñecer que esta sociedade está impregnada de violencia nos seus mesmos fundamentos: a violencia que hai nos desafiuzamentos, nos mossos homicidas que quedan impunes, na persecución dos manteros e no rexeitamento dos refuxiados, así como a violencia que baixo a escusa incuestionable do antiterrorismo esnaquiza portas ás cinco da madrugada e secuestra as nosas compañeiras. Se alguén quere falar realmente de violencia, falemos, pero partindo de que as desigualdades desta sociedade non desaparecen porque hai unha organización especializada en actuar violentamente para mantelas. Esta organización chámase policía, sexa do país que sexa, da cor que sexa, baixo as ordes do goberno que sexa.

A policía é a parte visible e explícita desta violencia estrutural. Pero esta violencia tamén a atopamos na chantaxe laboral, cando asumimos que nos humillen e nos rouben por medo á miseria; ou a atopamos como xa se dixo nos desafiuzamentos, cando a propiedade dunha vivenda é máis importante que a necesidade dun teito; atopámola no sexismo que nega o feminicidio que se está producindo; ou nesta Europa que dá as costas aos refuxiados das guerras que nós mesmos estamos a provocar nos seus países. Esta sociedade capitalista baséase na violencia, calquera debate serio debe partir desta premisa.

O conflito nas rúas polo Banc Expropiat comezou no momento de desaloxarnos, e terminará cando podamos volver entrar. Non temos nada que negociar porque non aspiramos a máis nada que a reabrir o Banc Expropiat o mesmo lugar onde sempre foi; se queren negociar que o fagan entre eles, Generalitat, Concello e Bravo Solano, non é o noso asunto. Non queremos outro espazo, queremos este, onde está, coas súas veciñas. O Banc é noso porque o construímos segundo a segundo con todas as persoas que foron pasando e que o fixeron vibrar con centos de experiencias diferentes; o Banc é noso e defenderémolo ata o final.

É ben simple: a única solución ao conflito que abriron é que nos deixen volver entrar.

27 de maio de 2016

Vila de Gràcia

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: