[Barcelona] Os axentes dos Mossos d’Esquadra que asasinaron a Juan Andrés Benítez dunha malleira evitan o cárcere tras pactar no xuízo.

Nova tirada do blogue do “Boletín Informativo Anarco-Queer Rosa y Negro” e traducida por Disnomia para Abordaxe. Penso que a nova a continuación non só é interesante polo que aporta a nivel informativo sobre a impunidade da que unha vez máis gozan os asasinos a soldo do Estado, senón tamén porque aporta unha interesante perspectiva de xénero ao destacar a identidade homosexual de Juan Andrés e mencionar outros casos onde a violencia machista ou homófoba dos autoproclamados “corpos de seguridade” ficou impune.

O pasado luns día 9 fiscalía, acusación popular e defensa chegaron a un acordo para evitar que os axentes de policía que asasinaron a Juan Andrés Benítez, empresario gai asasinado dunha malleira por varios axentes dos Mossos d’Esquadra, así como os que ocultaron e destruíron posteriormente probas, fosen condenados a un ano e nove meses de cárcere tras recoñecer os feitos, e non entrarán pois en prisión (lembremos que, sen antecedentes, só se entra en prisión se che condenan a máis de dous anos e un día). Foron condenados a indemnizar á familia de Benítez con 150.000 euros (cantidade que abonará o Ministerio do Interior), e non poderán exercer de policías no tempo no que lles duren os antecedentes (uns 5 anos). As declaracións policiais non foron gravadas, por orde do xuíz, non vaia a ser que se fagan públicas.

Aínda que nun primeiro momento a defensa dos policías tratou de excluír do xuízo á Asociación Catalá para a Defensa dos Dereitos Humanos e facelo todo entre fiscalía e defensa, finalmente o avogado desta terminou por aceptar o pacto, segundo declarou, pola fraqueza que mostrou a fiscalía no último momento e a posibilidade que vía de que os asasinos obtivesen unha absolución. A Plataforma de Xustiza para Andrés Benítez mostrou xa publicamente as súas críticas, alegando que o avogado fixo o que quixo sen consultarlles.

Unha concentración ás portas do Palau de Justícia, e unha manifestación polo Raval que pasou polo lugar no que Benítez foi asasinado, na rúa Aurora, e diversos actos no solar okupado renombrado Ágora Juan Andrés foron o balance político do día, tras o ignominoso pacto xudicial.

Nin corto nin perezoso, o director xeral da Policía, Albert Batlle, confirmaba ao día seguinte que o Ministerio do Interior non expedientará aos madeiros condenados. Non agardábamos menos.

Os Mossos d’Esquadra e todo corpo policial español goza dunha xustiza particular. Poden torturar salvaxemente a estranxeiros, ser sentenciados a entrar no cárcere e recibir dous indultos. Poden reprimir a gusto mobilizacións políticas, matar detidos en comisarías, cargarse peña na rúa, como recolle este balance de Público. Poden matar á súa muller dun disparo sen que a prensa sáqueo demasiado, nin en tons criminalizantes como cando fan cousas menos graves migrantes ou persoas non brancas, como pasou o mes pasado en Sant Feliú do Llobregat.

Pola contra, poden allanar casas okupadas como nas operacións Pandora e na última de marzo, so pretexto duns atracos a bancos en Alemaña, aínda por demostrar. Actualmente hai unha persoa en prisión preventiva por estes feitos. Por unha sospeita de atracar un banco recibes prisión, mentres que matar a ostias a un maricón é unha palmadita nas costas e un “a próxima vez, faino menos cantosamente”. Como declarou CGT: “O asasinato permítese pactar no xulgado se es Mosso d’Esquadra?”.

Vídeo que amosa a tremenda malleira dos Mossos que custoulle a vida a Juan Andrés Benítez:

Incluso a prensa e outros departamentos LGTB apoiaranche se es policía, sacando casualmente catro días antes unha reportaxe sobre unha tipa que fixo pública a súa transexualidade dentro e fóra dos Mossos d’Esquadra. Marta Reina é, ademais, experta a nivel internacional en falsificación de documentos. Contribuiría a devolver xente a países onde a homosexualidade ou as identidades trans están penadas coa morte a inmigrantes fuxidos? Probablemente. Dosmanzanas, principal portal de noticias LGTB, publicou a noticia desta cómplice do terrorismo de Estado, e obviou na súa páxina todo o relacionado co xuízo aos asasinos de Benítez. Non vaia a ser que a policía se enfade coa xente non hetero e trátennos un pouco peor, tendo que soportar unha cota máis ou menos estable de asasinatos, torturas e agresións varias por parte de forzas policiais, en especial se as súas vítimas ademais non son brancas ou son disidentes políticas.

A principal crítica que merece a campaña de xustiza para Benítez é o confiar en que a administración penal do Estado ía ingresar no cárcere a estes asasinos. Como dixo Audrey Lorde, feminista negra lesbiana, “as ferramentas do amo non desmantelarán nunca a casa do amo. Non permitirán gañarlle provisionalmente ao seu propio xogo, nin xamais nos permitirán provocar un auténtico cambio”. Os funcionarios non se encarceran mutuamente, o Estado debe coidar aos seus defensores como poida, para que sigan asasinando e destruíndo vidas ao seu gusto. É a única forma na que un Estado pode perpetuarse no tempo. Todos os crimes e atropelos cometidos pola policía xamais serán xustamente acometidos nun tribunal do Estado. Se algún día estes verdugos reciben o seu merecido, será das mans dunha espontánea, eficaz  e incontrolable xustiza popular.

“Abonda de brutalidade. Abonda de impunidade.” Cabeceira da manifestación que percorreu o barrio do Raval na noite do día do xuízo.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: