[Grecia] «Alegación» do compañeiro anarco-nihilista Spyros Mandylas en xuízo polo Proxecto Fénix

Traducimos este texto remitido por Sin banderas ni fronteras que a súa vez o traduciu do blogue «Irakunditxs» dende Insurrection News.

Deixamos tamén este documental informativo sobre o que foi o Proxecto Fénix.

.

Nota de Insurrection News: O Proxecto Fénix iniciouse en Atenas, Grecia, o 7 de xuño de 2013, cando un vehículo, propiedade do director da prisión de Korydallos, Maria Stefi, foi voado pola Conspiración de Células do Lume FAI-FRI e as Cuadrillas da Conciencia da FAI-FRI, Célula ‘Sole-Baleno’ quen logo se deron a coñecer lanzando un comunicado que anunciaba o proxecto. Declarouse como obxectivo «o renacemento e a remontada dinámica da guerrilla urbana», un proxecto que crearía as condicións para o levantamento da Conspiración de Células do Lume a partir das cinzas que quedaron tras a represión da policía. O Proxecto Fénix logo estendeuse aos ataques que ocorren de novo en Grecia pero tamén noutros lugares como Indonesia, Rusia, México, Reino Unido, Italia, Chile e Alemaña. O Proxecto Fénix aínda está en curso, coa acción máis recente realizada o 10 de xaneiro de 2016 en Chile, un ataque explosivo contra unha empresa de seguridade privada en Santiago, reivindicada pola Célula Anarquista de Ataque Incendiario «Lume e Conciencia»- Federación Anarquista Informal/Fronte Revolucionaria Internacional – Chile. (…)

O compañeiro anarco-nihilista Spyros Mandylas foi detidx xunto co compañeiro Andreas Tsavdaridis en Grecia o 11 de setembro de 2013. Acusóuselle de participar no Proxecto Fénix en base a probas inexistentes e cargos ridículos, entre os cales incluíase a posesión de explosivos, os cales nunca foron atopados. Spyros foi acusado de pertencer á Conspiración de Células do Lume, dun atentado homicida con paquete bomba contra Dimitris Chorianopoulos – ex xefe da axencia antiterrorista – que foi reivindicado polo Comando «Mauricio Morais FAI-FRI». Acusóuselle tamén de intento de atentado (polo paquete bomba enviado a Dimitris Chorianopoulos) e posesión de explosivos (polo paquete bomba enviado a Dimitris Chorianopoulos). Spyros negou todos os cargos.

Spyros foi detido preventivamente durante 18 meses, logo do cal foi liberado por falta de probas, con todo máis tarde volveu ser detido e levado de volta ao cárcere, e volveu ser liberado unha vez máis na primeira metade de 2015. Durante o seu último encarceramento levou a cabo unha longa folga de fame que o tivo moi preto da morte. Finalmente, o luns 21 de decembro de 2015, na sala especial da prisión de Korydallos, a alegación do anarquista-nihilista Spyros Mandylas polo Proxecto Fénix levouse a cabo, aquí está a transcrición completa…

******

Presidente da Corte: Vostede coñece os cargos. Que ten que dicirnos?

Spyros Mandylas: Antes de chegar ao auto de procesamento, primeiramente vou mencionar a crónica das miñas accións políticas dende o 2004 ata a actualidade. Ademais, como xa dixen no meu posicionamento político no primeiro día nesta corte, durante unha persecución política a única alegación que me representa é mostrar a miña actividade política.

Participei nos círculos anarquistas dende o 2004. O meu primeiro contacto foi co movemento en contra dos Xogos Olímpicos de Atenas no 2004. Despois disto participei en varios grupos colectivos e en loitas sobre moitos temas. Durante estes 10 anos organicei e participei de moitas accións diferentes, tales como chamados a manifestacións, o reclamo de asilo político para xs refuxiadxs políticos, o apoio a varias folgas de fame de compañeirxs anarquistas en prisión, a organización de eventos-debates, reunións políticas anarquistas, concertos para recadación de axuda financeira para xs presxs anarquistas, distribución de textos políticos, presentacións de libros e publicacións.

Dende o 2005 participo do espazo anarquista Nadir e dende 2008 estaba a participar no proxecto de contra-información autoorganizado Radio-revolta. Dende o comezo de Nadir propuxémonos a solidariedade cxs presxs anarquistas en guerra como un dos alicerces básicos. En concreto, dende 2005 a 2009, participei en varias estruturas de solidariedade que se ocuparon de máis de 30 casos de presxs anarquistas.

A partir do 2009, como Asemblea do espazo Anarquista Nadir, consideramos que debiamos centrarnos no «Caso Halandri». O «Caso Halandri» era, en realidade, o comezo das operacións represivas contra a Conspiración de Células do Lume (CCL). Esas operacións comezaron o 23 de setembro de 2009 coa invasión na casa situada en Halandri. Durante ese período e despois de ter contacto por teléfono cxs 3 detidxs do caso, fixemos un evento na Politécnica de Tesalónica, onde todxs elxs interviron telefonicamente. Ao redor de 200-300 anarquistas chegaron a este evento, no cal un/unha defensor/defensora do caso falou sobre a segunda modificación da lei antiterrorista.

Dende 2009 ata hai pouco tempo eliximos dedicarnos ao caso da Conspiración de Células do Lume. Isto foi por dúas razóns, por unha banda, queriamos falar das accións e as palabras da CCL. Doutra banda, este asunto tiña moitas extensións. Por exemplo, con este caso como pretexto, o Estado levou a cabo unha caza de bruxas contra moitxs compañeirxs anarquistas. Ademais disto, as detencións de vinganza no ano 2010 son ben coñecidas, cando o Estado estivo a arrestar a calquera persoa ao azar despois de cada ataque de CCL.

Despois do primeiro evento, continuei o contacto por teléfono con máis membrxs da CCL que foron detidxs no período que seguiu. Máis tarde visitei a membros de CCL nos tribunais. Tamén por mor dunha demanda ao Ministerio de Xustiza, tiña varias horas de visita con elxs dentro da prisión de Korydallos.

Presidente: Por favor díganos acerca das horas de visita.

Mandylas: Ao redor dun ano antes da miña detención, empecei a ter as horas de visita (aprox. 5) co membro de CCL Christos Tsakalos. Durante estas horas de visita, falamos de varios temas, tales como varias cuestións relativas aos círculos anarquistas, a preparación dalgúns eventos, mesmo temas que nin sequera estaban relacionados con círculos anarquistas.

Quero mencionar tamén algunhas cousas relacionadas coas devanditas horas de visita. Durante a última hora de visita discutimos acerca dun evento e a publicación dun libro anarquista. Estou a falar da publicación do libro de Alfredo Bonanno, «O Pracer Armado». CCL, que forman parte de Internacional Negra Edicións, axudounos moito con esta publicación, que foi producida por Edicións Okupa Anarquista Nadir.

A presentación do libro tivo lugar en Nadir o mércores 3 xullo de 2013, e á cal asistiron moitxs compañeirxs. Neste caso 4 anarquistas presxs en Italia achegaron cos seus textos e tamén houbo unha comunicación por teléfono coa compañeira, parte da CCL, Olga Economidou. De forma resumida, este evento tivo os seguintes temas:

– Presentación do libro de Alfredo M. Bonanno «O pracer armado».

– Contribución das redes de traducción á permanencia da insurrección anarquista.

– Información sobre a represión en Italia

Neste punto, quero dicir outra cousa, o evento que acabo de mencionar levou a cabo unha semana antes da miña detención. Este evento tivo demasiados puntos de actividade, xa que había unha necesidade de coordinar moitas tarefas ao mesmo tempo. Isto significa poñerse en contacto con compañeirxs presxs en Grecia e Italia, escribir a introdución, o contacto cos proxectos de tradución que participan no evento, a recompilación de libros de diferentes edicións, a realización de volantes, edición e impresión do libro e moito máis.

Por que digo todo isto? Debido a que no mesmo período de tempo os ataques con bombas sonme atribuídos a min. Como era de esperar, ter toda esta carga de actividades máis as intervencións durante este tempo (mencionei nos meus textos a «discreta» interrupción da forza antiterrorista), tamén debido ás horas de visita nos tribunais e no cárcere con CCL, sería practicamente imposible facer calquera outra acción. Con todo, Dendias fixo folletos sobre o meu arresto falando dun ataque levado a cabo por unha rede de terrorismo internacional. En primeiros termos acusáronme por 3 ataques con bombas e un incendio provocado en Indonesia …

No que se refire aos cargos, creo que o que sucedeu é que a maquinación establecida polo Ministerio de Xustiza xunto coa forza antiterrorista ha quedado exposta. Desde o primeiro momento da miña detención, sabíase que o día en que o paquete-bomba foi enviado dende Tesalónica (ao ex xefe da unidade antiterrorista, Dimitris Chorianopoulos), eu estaba en Atenas durante unha hora de visita con Christos Tsakalos. Desde o primeiro día, por tanto, había un documento formal emitido polo Ministerio de Xustiza e as autoridades da prisión de Korydallos que confirman o feito de que eu estaba en Atenas. Isto significa que a miña coartada son o ministerio e a prisión de Korydallos en si mesmos. Para os outros 3 ataques, como tamén saben, os cargos xa foron dimitidos 6 meses despois do inicio da miña detención preventiva.

Aínda máis, non se atoparon nin as miñas pegadas dixitais nin o meu ADN. Mesmo se fosen achados non probasen nada, e digo isto porque moitxs anarquistas teñen cargos por só unha pegada dixital ou unha parte do ADN atopados nalgún lugar…

Outra cousa que me gustaría dicir é que no arquivo hai unha referencia a que en Nadir atopouse unha cuberta de libro cun arma de fogo. Este libro non é outro que a cuberta do libro «O pracer armado».  Entreguei unha copia da creación da arte da cuberta.

Sei que vostede me preguntará cal é a miña posición acerca da violencia. A miña posición neste asunto é clara. Estou de acordo coa violencia revolucionaria armada. Todas as revolucións fixéronse pola forza. Na miña situación podería dicir outras cousas, pero neste caso iso non sería coherente coas miñas ideas. A miña posición é clara. A insurrección anarquista leva a cabo por calquera medio e, obviamente, coa violencia tamén.

Fiscal: Que opina vostede acerca dos danos colaterais? Por favor, díganos a súa opinión sobre o caso de Thanos Axarlian.

Mandylas: Para o caso específico de Thanos Axarlian, a Organización Revolucionaria 17 de  Novembro xa falou a fondo sobre iso. Non teño máis nada que dicir sobre iso. Sobre a cuestión dos danos colaterais, é obvio dicir que un/unha anarquista está en contra de tal lóxica e prácticas. Para ser máis específicos, grupos tales como CCL e a FAI son coñecidos por dar unha alta prioridade a este problema ao facer chamadas de alerta, etc.

Gustaríame tamén dicir que a lóxica de dano colateral é unha práctica de xs xefes. Aínda que non son «obrerista», o que vexo é que quen adoptou esta táctica son os patróns. Por exemplo, polo xeral nunha fábrica, as medidas de seguridade de xs empleadxs redúcense para que o negocio teña un maior beneficio. Tamén nos decatamos de traballadores que morren todo o tempo…

Fiscal: Iso é certo …

Fiscal: Vostede, como anarquista que é que cree que debería facerse? Cal é a súa posición?

Mandylas: Son anarco-nihilista. Creo que primeiro debemos destruír todo, só entón imos falar acerca do como e do que imos crear. Se non crese nisto, entón eu crería nas reformas e os cambios graduais, pero obviamente iso non me expresa, non no máis mínimo.

Presidente: Durante a intervención da policía estaba con vostede Andreas Tsavdaridis?

Mandylas: Con Andreas non tiven contacto moi intensamente. Coñecíao dende hai 4 anos antes da miña detención. Non estaba con el na intervención que menciona.

Presidente: Cal é o seu estado civil e cal é a súa relación coa súa familia?

Mandylas: A que apunta esta pregunta?

Presidente: Quero formar o seu perfil para o xuíz mellor …

Mandylas: Só o feito de que non haxa ningunha proba contra min no expediente do caso xa é suficiente. Para terminar gustaríame falar de cal foi a racionalidade do Estado ao realizar a invasión a Nadir e ao proceder á miña detención preventiva. Como dixen ao principio, eu son parte dos círculos anarquistas desde fai uns 10 anos. En todos estes anos, os eventos e actividades que levamos a cabo como Espazo Anarquista Nadir atraeron o interese da xente no bo sentido. O Estado, observando como a nosa solidariedade dirixíase cara aos grupos armados, quere derrubar esta comunicación. A vinculación entre o público e o ilegal é considerada unha mestura explosiva.

Durante estes anos, despois de adquirir unha moi boa idea das tácticas do Estado con respecto á persecución de xs combatentes, o que podo dicir que esta é a única vez en que, sen unha soa peza da proba, un/unha anarquista estivo en prisión preventiva durante 18 meses.

Presidente: Que é o que a Conspiración de Células do Lume proclama ser?

Mandylas: anarquistas nihilistas. Con todo, persoalmente considero que unha das miñas virtudes é non falar polxs demais, polo que pode preguntarlles a elxs.

Fiscal: Vostede dixo antes que está de acordo coa violencia revolucionaria armada. Creo que todo iso crea unha situación de estancamento que non só non conduce a ningunha parte, senón á creación de novas leis e a que os dereitos se contraian aínda máis. Que pensa sobre isto?

Mandylas: eu creo que a única maneira de resistir é loitar. Só cando se loita gáñase. Os únicos que non teñen culpa da constante creación de novas leis e da redución dos dereitos son os que resisten.

Fiscal: Creo que estas organizacións son inofensivas e que o estado non lles teme?

Mandylas: Vostede quere dicir que os rebeldes non ameazan ao Estado? Entón respóndame, cal é a razón de que haxa unha detención tras outra cara a CCL e por que o Estado xs mantén encarceradxs durante tanto tempo?

Fiscal: Grazas, non teño nada máis que preguntar.

Presidente: Non teño máis preguntas.

Solidaridad CCF.png

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: