1 de Novembro: Día global de Solidariedade con Kobanê
Colamos (e traducimos) esta convocatoria do blogue “Rojava no está sola” e vos animamos a visitar esta páxina onde están cubrindo as noticias da guerra (as últimas publicacións apontan a que por unha banda o exército turco continua atacando ás YPG en Gire Spi e pola outra que KDP peshmergas das YBŞ e as HPG bloquean a estrada Shengal-Rojava:
Manifesto 1 de Novembro
O pobo kurdo conta cun lapidario lema, usado en infinidade de ocasións ao longo da súa milenaria historia de loita pola supervivencia: “O mundo esqueceunos; as montañas son as nosas únicas amigas”.
En ocasións estas palabras sóannos próximas, sentímolas vivas cando comprobamos a amnesia internacional e a hipocrisía dos gobernos. O pobo kurdo é un deses grandes pobos divididos polas artificiais liñas fronteirizas trazadas polos Estados. Neste caso por Siria, Turquía, Iraq e Irán. A historia do pobo kurdo é a historia da súa resistencia contra a dominación exercida sobre eles como pobo.
Turquía, desde o pasado 7 de xuño, data na cal o esquerda pro-kurda acabará coas aspiracións de “sultanato” por parte do presidente Erdogan, ata o día de hoxe, estivo de facto sen goberno.
Nesa data, o Partido Democrático dos Pobos (HDP polas súas siglas en turco), organización do esquerda pro-kurda, obtiña 80 deputados mentres o islamita AKP perdía 65. Ante esta situación, Erdogan, incapaz de organizar un executivo de coalición, pasou a provocar un ambiente de violencia que forzase a súa vitoria nas novas eleccións, nas que tentaría recuperar a maioría absoluta do seu partido, que perdeu tras 13 anos no poder.
Certamente o ambiente de violencia creado polo Estado foi terrorífico. En menos de catro meses producíronse máis de 1300 detencións de activistas e xornalistas, e o sitio e bombardeo de ata 39 cidades kurdas por parte do exército. Entre elas a cidade de Cizre, onde en oito días de asedio foron asasinados 21 civís, entre eles varios nenos.
Así mesmo, o 20 de xullo, produciríase o asasinato de 33 mozos que ían dar unha rolda de prensa antes de participar na reconstrución de Kobanê. E o 30 de xullo, a aviación turca comezou a bombardear posicións do PKK, causando varios incendios forestais e rompendo unilateralmente a tregua acordada en 2013. Moitos dos bombardeos arrasarían aldeas, provocando decenas de vítimas civís.
Ademais, o 8 de setembro as redes sociais serían bloqueadas, xunto coas liñas de teléfono e internet. Por outra banda, os días 8 e 9 convertéronse en “as noites dos cristais rotos” en Turquía, cando 126 oficinas do HDP foron atacadas ou queimadas. A mensaxe do goberno turco co seu inacción ante estes ataques foi claro: “Nada disto pasaría se gañásemos 400 escanos no parlamento”. Por outra banda, o 28 de setembro as forzas de seguridade turcas levaban a cabo unha operación especial en Amed (Diyarbakir) nas que se rexistraron as oficinas de distintos medios de comunicación, entre eles as axencias de prensa DIHA, Azadiy Welat, Aram Publications e KURDI-LER. Ata 32 persoas foron detidas na operación.
Con todo, o punto culminante da violencia chegaba o pasado día 10 de Outubro, cando se producía o maior atentado terrorista na historia de Turquía. Nel, 128 persoas morrerían e outras miles resultarían feridas. Todo iso nun acto no que miles de cidadáns turcos e kurdos mobilizábanse para pedir a Paz.
A violencia do Estado turco tamén se vive en Rojava (Kurdistán sirio), en cidades como Kobanê, por medio da prohibición de poder cruzar a fronteira coa axuda e as subministracións necesarias para frear a crise humanitaria. Como resultado, facer que os 300.000 refuxiados que aínda permanecen en Turquía queiran regresar convértese nunha tarefa imposible. E é que, para facer fronte á actual crise de refuxiados, é esencial que ás rexións estables como Rojava proporcióneselles a axuda humanitaria internacional e o apoio urxente que necesitan.
É necesario esixir que se abra un corredor humanitario ata Kobanê e que cese o bloqueo da fronteira con Siria.
Agora é o momento de axudar a Kobanê e ao facelo mostrarase solidariedade coas forzas que loitan por unha Siria libre, democrática e pacífica. Agora é o momento de que o mundo recoñeza que a autonomía democrática en Rojava e o “Modelo de Rojava” prometen un futuro libre para todos os pobos de Siria.
É o momento de falar de paz e de actuar pola paz.
Apoiar Rojava e Kobanê é apoiar a paz.
Solidariedade cos pobos de Turquía e Kurdistán!
Kurdistán Paz e Liberdade!
Estas son as convocatorias previstas para este domingo día 1 de novembro, ata agora, no estado español:
Madrid, 18.00h frente al Ministerio de Asuntos Exteriores
abordaxe 
Deixar un comentario