Historia do SHAC (Stop Huntingdon Animal Cruelty, ou Paremos a Crueldade en Animais de Huntingdon)

O pasado martes colamos acá en Abordaxe unha entrada na que facíamos un Chamado de Solidariedade con Natahsa e Sven, dous compañeirxs que se atopan en Holanda baixo a ameaza de ser extraditadxs a Gran Bretaña para alí ser acusadxs de ameazas e extorsión acusadxs de conspiración para cometer delitos que tiñan como obxectivo a chantaxe, sabotaxe e ataque contra propiedades e negocios de empresas investidoras ou que formaban parte da clientela de HLS, co galo de visibilizar ante a opinión pública que esas entidades ou persoas colaboraban co seu diñeiro á crueldade contra xs animais non-humanxs exercida por HLS. Esta poderosa campaña denominaranlla SHAC (Stop Huntingdon Animal Cruelty, ou Paremos a Crueldade en Animais de Huntingdon) que logrou en varias ocasións poñer a HLS contra as cordas.

Agora recollemos (e traducimos) do “Todo x Hacer” esta reportaxe que recollen do seu boletín deste mes de outubro:
Por algunha razón, a historia da campaña SHAC ou Stop Huntingdon Animal Cruelty (Paremos a Crueldade Animal de Huntingdon) é maioritariamente descoñecida no Estado español, a pesar da gran importancia internacional que adquiriu hai uns anos. Neste breve artigo esbozaremos superficialmente algúns aspectos desta campaña, coa intención de que sirva para que realicemos unha reflexión sobre os seus erros, acertos, éxitos e fracasos. Para unha historia completa do SHAC, remitímosvos ás ligazóns que podedes atopar ao final destas liñas

Huntingdon Life Sciences e SHAC UK

Huntingdon Life Sciences (en diante, HLS) é a maior empresa europea dedicada á experimentación de produtos químicos e medicamentos en animais (e a terceira no mundo), chegando a utilizar uns 75.000 individuos ao ano e provocando unhas 500 mortes diarias. Desde 1989, numerosas investigacións secretas, difundidas por organizacións a favor dos dereitos dos animais inglesas (posto que a sede de HLS atopábase en Londres), lograron revelar arrepiantes imaxes e testemuños que daban conta dos abusos que sufrían de forma rutineira. Os vídeos máis reveladores saíron á luz en 1997 e neste momento algúns/nhas dos/as propios/as traballadores/as de HLS manifestaron publicamente o seu malestar coa súa forma de tratar aos animais imposta pola empresa.

Como reacción, en 1999, naceu no Reino Unido a campaña SHAC, co fin de pechar HLS. A campaña foi fundada por un grupo reducido de persoas, carente de líderes, actuando quen quixese de forma completamente horizontal, descentralizada e autónoma. Enseguida sumáronse ao seu chamamento miles de activistas en todo o mundo e resultou tremendamente exitoso, como explicaremos máis adiante.

Metodoloxía do SHAC

Durante a vixencia da campaña, fíxose uso todo de tipo de medios para exercer presión sobre os/as directivos/as e traballadores/as de HLS, a fin de que abandonasen a súa actividade. Pero tamén se caracterizou pola súa persecución de obxectivos secundarios e terciarios, alleos á empresa. Explicámonos: HLS cotizaba en Bolsa, polo que a lista dos seus principais investidores/as e accionistas era pública. Desta maneira, aquelas/es que participaban na campaña non só exercían presión sobre a empresa, senón tamén sobre os seus investidores/as e todas aquelas corporacións que mantivesen algún tipo de relación con HLS: desde a empresa de cátering que servía comida nas súas instalacións, ata as de mensaxería que transportaban os seus pedidos, pasando polas de subministracións, os bancos que tiñan as súas contas, etc. Posto que moitas destas sociedades atopábanse fóra do Reino Unido, foron activistas noutros países os/as que exerceron presión nas súas sedes estranxeiras. E non só se “atacaron” empresas, senón tamén as vivendas e vehículos dos seus traballadores/as, directivos/as e, mesmo, nalgúns casos os colexios aos que acudían os seus fillos/as.

En canto á súa metodoloxía, a súa filosofía pódese resumir en que se podía utilizar “calquera ferramenta da caixa de ferramentas” para presionar a HLS, con excepción da violencia física contra as persoas. Así, organizáronse manifestacións, enviáronse cartas (en primeiro lugar implorando educadamente ao seu receptor a non seguir financiando a HLS, posteriormente outras máis subidiñas de ton ou directamente ameazantes), esnaquizouse propiedade privada con roturas ou incendios provocados de coches ou vivendas e unha infinidade doutras accións, tanto pacíficas como violentas.

O éxito da campaña e a súa proxección internacional

Pouco despois do seu arranque, o SHAC empezou a lograr importantes vitorias. Tras facer pública a lista de accionistas de HLS no ano 2000 e sometelas a presión, moitas empresas e bancos deixaron de financiala. O 21 de decembro dese ano, HLS afundiuse por completo na Bolsa de Nova York e o 29 de marzo ocorreu o propio na de Londres. No 2002 a compañía, completamente crebada, abandonou a súa sede inglesa e trasladouse a EEUU a lamerse as feridas.

Alén do océano, HLS empezou unha lenta recuperación económica grazas a un préstamo outorgado polo Bank of America. En resposta, fundouse SHAC USA e importáronse as tácticas inglesas a EEUU para presionar tanto a HLS como ao Bank. Do mesmo xeito que no Reino Unido, a campaña cobrou unha gran relevancia no plano nacional.

A represión e o fin da campaña

Tras o éxito da campaña, as autoridades decidiron poñer fin á mesma. En EEUU organizáronse seguimentos policiais, picadas telefónicas e tomáronse declaracións a informantes. No ano 2006 seis persoas foron condenadas en Nova Jersey, EEUU, a penas de entre tres e seis anos por delitos de ameazas telemáticas; no mesmo ano, outra persoa foi condenado a 12 anos de prisión por prender lume a coches de clientes de HLS; e en 2008 e 2010 13 persoas foron condenadas por realizar chantaxes.

A este lado do Atlántico, no ano 2007, levou a cabo en Reino Unido, Bélxica e Holanda a Operación Achilles (Aquiles), na que interviñeron 700 policías e detívose a 32 persoas. En xaneiro de 2009, sete persoas foron condenadas en Inglaterra a penas de entre 4 e 11 anos. E no 2010 outras cinco persoas recibiron penas que oscilaban entre os 15 meses e os seis anos de prisión por delitos de ameazas, realizar pintadas e enviar tampóns usados por correo. A Cámara dos Comúns en Inglaterra filtrou un suposto manual de tácticas do SHAC e Tony Blair pediu “apoio para a experimentación animal” en base aos “tráxicos eventos que lle estaban sucedendo”.

A represión puxo fin á campaña de facto en torno ao ano 2011, aínda que esta non se desconvocou publicamente ata o ano 2014. Pero os golpes recibidos non han de facernos esquecer os éxitos e as vitorias. Unha corporación multinacional viuse temporalmente derrotada e obrigada a fuxir do seu continente de orixe e logrouse que o debate animalista puxésese sobre a mesa, para que toda a sociedade occidental reflexionase sobre a pertinencia (ou non) da experimentación animal. E iso non é pouco.

O programa nº 101 de Radio Cabezas de Tormenta, titulado “Todas las herramientas de la caja” contén unha entrevista ao activista norteamericano Jake Conroy (condenado a 3 anos de prisión en EEUU por estes feitos) acol do SHAC. Este programa, xunto á documental Hora de Actuar proporcionan unha visión máis completa desta historia. En canto á represión ao movemento animalista, recomendamos o libro “Los Verdes somos los Nuevos Rojos”, de Will Potter (véxase a reseña do libro en www.todoporhacer.org/ensayo-los-verdes-somos-los-nuevos-rojos)
……………………………..

Nota de Abordaxe.- Colamos aquí
– O audio do programa “Todas las herramientas de la caja”


– E o video documental Hora de Actuar

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s

A %d blogueros les gusta esto: